(Εδουάρδου Μοέρικε)
Θανατικά μου ομίλαγε το πρωϊνό
κι ακόμα κείτουνταν το δέρμα μου, τι γλύκα!
Ελπίδα, στην αγκαλιά σου μέσα στριμωχτό,
μέχρι που η νίκη να φωνάξει: βγήκα!
Μα σ΄ όλους τους θεούς θυσία κι αν πρόσφερα
και πάλι λησμονημένη βγήκες σύ
και πλάι στους σωτήρες τους αιώνιους, απόμερα,
το βλέμμα σου έριχνες στο πανηγύρι, εκεί.
Ω σ’χώρα με, Πολυαγαπημένη!
Αποτραβήξου απ’ ετούτο το λυκόφως,
να δω κι εγώ την παντοτινά ανανεωμένη,
την όψη σου, που αντιφεγγίζει φεγγαρόφως.
Φανερώσου μόνο μια φορά, δίπλ’ από την καρδιά,
σαν ανεξίκακη παιδούλα.
Αχ μόνο μια φορά, για μένα δίχως να πονά,
τα χέρια σου – σφίξε με – αγκαλιά.
Προς το Blog σας
ΑπάντησηΔιαγραφήΈνα νέο blog γεννήθηκε με σκοπό να δώσει βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατότητα να ακουστή η γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς ,κομματικούς ,εθνικούς, θρησκευτικούς, η άλλους περιορισμούς .
Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες
Ζητάμε και την δική σας στήριξη καθώς το Blog προωθεί τις απόψεις των Blogger και των πολιτών, και όχι δικές μας…..
www.ksipnistere.blogspot.com
www.ksipnistere.gr
Βάλτε και εμάς στη λίστα με τα ιστολόγια σας... ότι θέλετε μπορείτε να το στείλετε στο e-mail μας και από κάτω το link σας και δημοσιεύετε ακέραιο.